Auto

Leuk om weer eens een oude bekende tegen te komen, maar soms zijn de gesprekken wat ongemakkelijk…

“Ah Dave, hoe gaat het, wil je mijn tweedehands auto hebben?”

“O ja, ziet er goed uit, zit mooi in de lak, bandjes opgepompt, netjes gepoetst, wat wil je er voor hebben?”

“Niks, je mag hem zo meenemen.”

“Wat? Hoe dan, zitten er geen remmen op ofzo  ha ha ha.”

“Weet ik niet.”

“Wat weet je niet?”

“Of er remmen op zitten.”

“Heb je dat niet getest dan?”

“Nee, maar hij is gratis en degene van wie ik hem kocht zei dat de remmen goed zijn.”

“Is diegene automonteur dan?”

“Nee, verkoper voor een groot bedrijf.”

“Maar kan je hem niet teruggeven aan de verkoper dan?”

“Nee, ik had het contract niet goed gelezen en daar bleek in te staan dat ik onder geen enkele voorwaarde dat ding terug kan geven en nu betaal ik er wegenbelasting en zo over, dus zolang ik hem niet weg doe kost ie geld.”

“Ow…..”

“Ehm… Heb je enige garantie dat ie veilig is?”

“Nee, daarom is ie gratis…”

“Ja, maar ik wil niet als ik over een maand de A9 op rij dat m’n stuur afbreekt, zit die wel goed vast?”

“Nu wel, ik heb er net nog aan gedraaid, maar of ie over een maand breekt weet ik niet.”

“En is het brandstofsysteem getest op lekkage? Ik wil niet dat ie in de brand vliegt onderweg.”

“Nou, nee, maar hij staat nu niet in brand en alle vorige auto’s die ik verkocht heb zijn ook niet in de brand gevlogen.”

“OK, maar wat heeft dat met deze auto te maken dan?”

“Nou, dat waren ook auto’s.”

“Joh…. Heej… weet je wat, als je hem nou even goed laat nakijken bij je garage en hij is goed bevonden, dan betaal ik je gewoon een eerlijke prijs, wat vind je daar van?”

“Nee, dat kan niet, want mijn garage is gestopt met keuren van auto’s, er kwamen te veel gevaarlijke gebreken naar voren en als dat bekend wordt, dan koopt niemand meer een auto bij ze natuurlijk en dat kunnen we niet hebben.”

“Ja, ja.”

“En eh… wil je er zelf niet in rijden dan?”

“Nee joh, veel te gevaarlijk, maar tegen anderen zeg ik wel dat ik er in gereden heb hoor hi hi, anders raak ik dat ding nooit kwijt natuurlijk.”

“Joh… Heej…”

“Nou, ik denk er nog even over, maar leuk je weer te zien. Ciao!”

Welkom

Voor ieder die het lezen wil, een kijkje in de keuken van de moderne geneeskunde. Met de grootst mogelijke zorgvuldigheid en respect naar iedereen die in dit blog voorkomt. En zodanig geschreven dat er geen persoonlijke informatie van patiënten, collega’s of andere personen in zal komen te staan.

Een paar jaar geleden begon ik mijn carrière in de geneeskunde op de afdeling bloedafname in een ziekenhuis. Dat inspireerde tot het beginnen aan de studie geneeskunde. Nu halverwege, en dus, hoewel de naam van het blog ander zou kunnen doen vermoeden nog geen dokter. Maar “davedieaanhetstuderenisomdoktertewordenendaareenblogoverwilschrijven.nl” was natuurlijk al bezet, dus vergeef mij deze kleine voorzet op de toekomst.

De eerste posts zullen kleine verhalen zijn over de mooie, ontroerende en soms spannende ontmoetingen die ik heb mogen meemaken op de twee vierkante meter van een prikcabine, of zittend op de rand van het bed bij het afnemen van een paar milliliter bloed. Zodra ik met mijn co-schappen mag beginnen ga ik mijn best doen om de dingen die ik daar mag meemaken op een mooie manier te delen.

Veel plezier op mijn blog.

(Bijna dokter) Dave.